Baharda ilk açan sümbülün geceye yayılan kokusunun bir rengi olmalı- sümbülün renginden ayrı. Dokuz-on ay aradan sonra annenin seni yeniden görüşünde dudaklarından dökülen ‘yavrum’ deyişinin de bir sıcak rengi… Sevdiğinin -o seni sevmese bile- gülümsemesinde yanağında beliren çukurun seni çeken bir rengi… Ve sonra seni kucağında uyutan, bağrında büyüten, kendin kadar aşina olduğun cânını kollarındaContinue reading “Ararenk’e Dâir”